Posts

Showing posts from 2013

ತೇರಿನಾ ಜಾತ್ರೆ

ಕನಸುಗಳ ಸಂತೆಯಲಿ
ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಕನಸಾಗದಿರು ನೀನು
ನನ್ನ ಒಲವಿನೂರಿನ   ಜಾತ್ರೆಯಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವ ತೇರಾಗು

ಪಯಣದ ಹಾದಿಗೆ ಕೊನೆಯೊಂದೇ ಮರಣವು
ಎಳೆದು ಸಾಗುವವು ಕಾಲದ ಸೆಳೆತವು
ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವೆ ನಿನ್ನ ರಾಜವೀದಿಯಲಿ ನಾನು
ಧಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿಹುದು ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳಿನ ಪಾಠವು

ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಬೆಳಗಿಹುದು ಪ್ರೇಮದ ಬೆರಗು
ಉತ್ಸವವ ಹೊರಟಿಹುದು ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಗು
ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿನೊಳು ಜಗವೆಲ್ಲ ಹೊಳಪು
ಓಡಿಹುದು ಕಪ್ಪು, ಊರಿನಾ ಹೊರಗೂ

ನೀಗೂಡಿದರೆ ಸಂಭ್ರಮದ  ಜಾತ್ರೆಯೋ
ಇಲ್ಲವದುವೆ ಮಸಣದ ಮೆರವಣಿಗೆಯೊ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಧೆಗೆ ಕಾದಿರುವ ಹಂಸಪಕ್ಷಿಯೋ ನಾನು
ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿಯ  ಕೊಡುವ ತಾಯಾಗು ನೀನು
ಸಂಜೀವಿನಿಯ ಈಯುವ ತಾಯಾಗು ನೀನು

ಜೊತೆಗಾತಿ

ನೀ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಾಣ
ಪ್ರಾಣದೊಳಗಿನ ಮೌನ
ಮೌನದೊಳಗಿನ ಗಾನ
ಗಾನವೆಂಬ ಜೀವಸುಧೆಯ ಧ್ಯಾನ

ಧ್ಯಾನದೊಳು ಮಾಯೆಯಾಗಿ
ಮಾಯೇಯೋಳು ಹೆಣ್ಣಾಗಿ
ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಆಸರೆಯಾಗಿ
ಆಸರೆಗೆ ಬೆಡುತಿಹೆ ನಾನೊಬ್ಬ ತಿರುಕ

ತಿರುಕನ ಜೀವನದ ಸಿರಿಯೋ
ಸಿರಿಯ ದಾರಿಗೆ ಛಲದ ಭಲವೋ
ಭಲದ ಜನನಕೆ ನೀ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯೋ
ಶಕ್ತಿ ನೀ ಎನ್ನಯ ಹೃದಯದ ಮನೆಗೋ

ಮನೆಯೆಂಬ ಗುಡಿಗೆ ನೀ ಹೊನ್ನ ಕಲಶ
ಕಲಶದ ಚಿಗುರು ಈ ನಿನ್ನ ಹರೆಯ
ಹರೆಯದ ಭಾವಕೆ ನೀನೊಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿ
ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಚಿಲುಮೆಯೋ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿನ ಜೀವನ

ಜೀವನದಿ ಹಡಗು ನೀ
ನೀ ನನ್ನ ಪಯಣದೀ
ಪಯಣದ ದಡವೋ ನಿತ್ಯದ ಸುಖವೊ
ಸುಖದ ಅಂತ್ಯವೋ ಬದುಕಿನ ಗುರಿಯೋ
ಗುರಿಯ ತಲುಪಲು ಬೇಕು ನಿನ್ನಯ ಜೊತೆಯೋ ನಿನ್ನಯ ಜೊತೆಯೋ


ಗಿರಿಗಳ ನಡುವಿನ ನಗರಿ ಶೃಂಗೇರಿ

ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು. ಕರ್ಣಗಳಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುವ ಸಾವಿರಾರು ಪಕ್ಷಿ ಸಂಕುಲದ ಗಾನ.ಆ ಗಾನವನ್ನ ನೂರಾರು ಹೂ ಹಣ್ಣುಗಳ ಗಂಧದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಔತಣವನ್ನೀಡುವ ಆ ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ.ಪ್ರಕರ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಕಕ್ಕೆ ಆವಿಯಾಗುವ ನೀರು ಬೆಟ್ಟ ಗುಡಗಳ ನಡುವೆ ಎದ್ದು ಬಾನ ಸೇರಿ ಮೋಡವಾಗುವ ರೋಮಾಂಚನವಾದ ದೃಶ್ಯಗಳು. ಈ ವೈಭೋಗದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯವನು ತಾಳಿ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸುವಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಋಷಿಸ್ವರೂಪವಾದ ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳು.
                ಈ ನಡುವೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನ ಯುಗಯುಗಗಳಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಮಾನವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಆದ್ಯಾತ್ಮದ ಅಮೃತವನ್ನ ನೀಡುತ್ತಾ ಜದ್ಗುರುವಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿರುವ ನಗರ ಶೃಂಗೇರಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಮುಕುಟವೇ ಈ ಶೃಂಗೇರಿ ಹಾಗು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಲಹುತ್ತಿರುವ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲಿನ ಅದಿದೇವತೆ ಶ್ರೀ ಶಾರಾದಾಂಬೆ.ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಇತಿಹಾಸ ಕೇವಲ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲ.ಶೃಂಗೇರಿಯ ಉಲ್ಲೇಕವು ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ.ಕಾಶ್ಯಪರ ಮಗನಾದ ವಿಡಂಭಕ ಋಷಿಯ ಮಗನಾದ ಋಷ್ಯಶೃಂಗರು ಇದ್ದ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಈ ಶೃಂಗೇರಿ. ಶ್ರೀ ಋಷ್ಯಶೃಂಗರು ಧಶರಥ ಮಹಾರಾಜನು ಪುತ್ರ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದೆ ಪುತ್ರಕಾಮೇಷ್ಠಿಯಾಗವನ್ನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ದರಿಸಿದ್ದಾಗ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನ ಪೂರ್ಣಗಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪಿತೃ ಸ್ವರೂಪರಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮರ ಅವತಾರಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ ಮಹಾನುಭಾವ…

ಜಾಗೋ ಭಾರತ್ ಜಾಗೋ

1960 ರೋಮ್  ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಭಾರತದ “ಪ್ಲೆಯಿಂಗ್ ಸಿಕ್” ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವ ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇದು “ಭಾಗ್ ಮಿಲ್ಕಾ ಭಾಗ್” ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೊದಲ ಸೀನ್.ಈ ಸೀನ್ ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣ ಕಂಡದ್ದು ಮಿಲ್ಕಾ ಸಿಂಗ್ ಅಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಭಾರತದ ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹಾಗೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಶರುವಾಯಿತು.
     ಭಾರತದ ಯುಕರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವಾ? ಭಾರತದ ಜನರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವಾ? ಭಾರತದ ಜನರು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು? ಭಾರತೀಯರಾದ ನಾವು ಈ ಶೊಚನೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಕಾರಣವಾದರು ಏನು? ನಿಜವಾಗಲು ಭಾರತದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ತಿತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರು ಏನು? ನಾವು ಎಡವಿದ್ದೆಲ್ಲಿ? ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.ಮಿಲ್ಕಾ ಸಿಂಗ್ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನ ಮೀರಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಆತ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜೀವನವನ್ನ ಪಣವಾಗಿಟ್ಟು ತನ್ನೊಡನೆ ತಾನು ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾ, ಆದರೂ ಆ ಹಳೆಯ ಕಹಿನೆನಪುಗಳಲ್ಲವೆ ಆತನ ದೃತಿಗೆಡಿಸಿದ್ದು? 
    ಭಾರತದ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ ಎಂಬ ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಜನ ಇನ್ನೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಎದ್ದಿಲ್ಲ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರೋದು ಹಣಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನಯಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗ…

ಮುರಿದ ಮನೆ

ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯ ಊರಿನಲ್ಲಿ
ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಮನೆಯೊ
ಮೂಡುತಿರುವ ಆಸೆಗೊಂದು
ಹಾವು ಚೇಳು ತಡೆಯೊ

ಬೋರ್ಗರೆಯಿತು ಮಳೆಯು ಮಿಂಚಿ
ಮಾಡ ಜಂತಿ ಭಾರ ತುಂಬಿ
ಕಂಬವೊಂದು ಬಲವು ಕುಂದಿ
ಇದ್ದ ಮಾಡು ಬಿತ್ತು ಕಳಚಿ

ಪಾಯ ಅದುವೆ ಗಟ್ಟಿ ಗಟ್ಟಿ
ಗೋಡೆಯದುವೆ ಇನ್ನು ಜಟ್ಟಿ
ಬಿದ್ದ ಮಾಡ ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿ
ತೋರು ನಿನ್ನ ಬಲದ ಶಕ್ತಿ

ಗೃಹದ ಕಪ್ಪು ಕಳಚಲಿಂದು
ಆಸರೆಯ ಆಲಾಪನೆ ಮೊಳಗಲಿಂದು
ಕೂಗ ಕೇಳಿ ಓಡಿ ಬರಲಿ ಇಂದು
ನೂರು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ ದಂಡು

ಮನೆಯ ಗುಡಿಯ ಬಲವು ಒಂದೆ
ಉರಿಯುತಿರುವ ದೀಪ ಬೆಳಕೆ
ಕರಿಯು ಕಳೆದು ಬೆಳಗು ಬೆಳಗಿ
ಉದ್ಬವಿಸುವ ಚೇತನವೆ
ಸಲಹು ಎನ್ನನು ಎನ್ನ ಮನವನು
ಎನ್ನ ಮನವನು

ಕನಸು

ಕಟ್ಟದಿರು ಕನಸಿನ ಸೌಧವ
ಕನಸೆಂಬ ಜೀವನದೊಳು
ಶೃಂಗರಿಸದಿರು ಅದನು
ಆಸೆಯೆಂಬ ವಜ್ರವೈಡೂರ್ಯದೊಳು

ಸೌಧ ಕಂಡೊಡನೆ ಒಳಗೆ ಬರುವರು
ನೂರು ಜನ
ವಿದಾಯ ಹೇಳುವರು
ಮುನ್ನೂರು ಜನ

ಷಡ್ ಶತ್ರುಗಳ ಮಿತ್ರರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ
ದಾಸರಾಗಿಹೆವು ನಾವು
ಸುಂದರದ ಕತ್ತಲಲಿ
ಕತ್ತಲಾಗಿಹೆವು ನಾವು

ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ,ತಿಂದು ತೇಗಿದ
ಪಡೆದು ಬೀಗಿದ ಸಂಭ್ರಮವು
ನಾನು ನನ್ನವರು,ಬಂಧು ಮಿತ್ರರು
ಒಡಗೂಡಿ ನಲಿದ ಖುಷಿಗಳೆಲ್ಲವು
ಭ್ರಮೆಯೆನಿಸುವವು
ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾದೊಡನೆ
ನಿಜ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾದೊಡನೆ.

ಎಂದು ಬರುವನೋ ರಾಮ

ಜೀವನದ ಸಿಂಹಾವಲೋಕನ

ಉದಯಿಸುವನಾ ಸೂರ್ಯ

ಬದುಕಿನ ಹವಣಿಕೆ